บทที่ 6

อเดเลด

ความเงียบโรยตัวอยู่ระหว่างเรา ขณะที่สายตาเปี่ยมด้วยการประเมินของเดรเวนเคลื่อนจากราชาหมาป่าที่หลับใหลอย่างสงบไปยังร่างบอบช้ำของทาเลีย ก่อนจะมาหยุดลงที่ฉันในที่สุด หัวใจฉันเต้นรัวกระหน่ำซี่โครงขณะที่ฉันพยายามอย่างยิ่งที่จะแสดงท่าทีหวาดกลัวและสับสนให้เหมือนทาสมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งพึงจะเป็นในสถานก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ